Heidi Scheltus

Heidi was vanaf het idee tot aan de uitvoering betrokken. Ze heeft zoveel mogelijk mensen bij dit project geprobeerd te betrekken. ‘Er gebeurt veel in het centrum waardoor ik en mijn collega’s mensen konden aansporen mee te doen. En er was veel mond-tot-mond reclame wat echt een sneeuwbaleffect had.’
Deelnemers mochten hun planeet zelf een naam geven. Een jonge vrouw vernoemde haar planeet naar een overleden vriendin, een ander noemde de planeet lekker autistisch. Zo heeft elke planeet een eigen verhaal, wat ook steeds weer een gesprek opleverde. Op een plattegrond die bij het kunstwerk hangt, zijn alle buurtbewoners en hun nieuwe planeten te vinden. Soms komen buurtbewoners met vrienden hier binnen om ‘hun’ planeet te laten zien, vertelt Heidi. ‘Het Wijkplein is nu nog meer een plek van de buurtbewoners geworden.’

Aan tafel hebben buurtbewoners en wijkwerkers elkaar beter leren kennen. ‘Het was zo laagdrempelig om aan mee te doen: het was zichtbaar, mensen konden gewoon binnenlopen, het was gratis, iedereen kon wat moois maken, ze konden alleen komen of iemand meenemen. Het was zo lekker positief!’  Heidi pakt nog wat foto’s van de drukbezette tafel uit haar tas en laat ze trots zien.

‘Aan deze tafel zijn ook nieuwe vriendengroepen en activiteiten ontstaan. Een groepje startte een haakclubje, een ander groepje tekent samen. Ik hoor ook terug dat mensen boodschappen voor elkaar doen. Regelmatig krijg ik de vraag wanneer het volgende project begint. Het kunstproject heeft meer betrokkenheid bij de buurt gebracht.’